مطالعات عرفان یهود و بهویژه سنت قبّالا، در فضای علمی ایران هنوز حوزهای نوپدید و در عین حال نیازمند پژوهشهای عمیق و روشمند است؛ حوزهای که در آن، نسبت میان متن مقدس، تأویل، نماد و تجربه عرفانی، اهمیت ویژهای پیدا میکند. در این میان، بررسی آثار گرشوم شولم، پژوهشگر برجسته عرفان یهود، میتواند افق تازهای برای شناخت علمی این سنت و نیز مقایسه آن با سنتهای تأویلی و عرفانی در اسلام بگشاید.