Gazeteci Demir: İran Milleti, toprak yeriz toprak vermeyiz sloganıyla meydanlardaydı

Savaşın en sıcak 40 gününü Tahran’ın meydanlarında geçiren Türk gazeteci Gürkan Demir, ABD/İsrail-İran savaşının perde arkasını değerlendirdi.

Haber kodu: 3490853

Tarihe: 13 May 2026 - 11:05

Yıllardır bölgeyi yakından takip eden ve savaşın en kritik evrelerinde Tahran’ın kalbinde, meydanlarda görev yapan deneyimli Türk gazeteci Gürkan Demir, sahadaki gözlemlerini paylaştı. Demir; sadece füzelerin menzilini veya Hürmüz Boğazı’ndaki stratejik hamleleri değil, bir milletin topyekûn nasıl ordulaştığını çarpıcı detaylarla rrn.com.tr’ye anlattı.

Savaş sahasındaki son durumu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Geldiğimiz noktada Amerika Birleşik Devletleri, Şubat sonundan bu yana İran’da istediklerini alabilmiş değil. ABD, tabiri caizse İran’ı yutmak istiyordu ancak bu saldırganlığında başarılı olamadı. Evdeki hesabın çarşıya uymadığını bir kez daha gördük. Binlerce kilometre öteden bölgeye yığınak yapsanız da, dünyanın en büyük gücü olarak tarif edilseniz de asimetrik savaş tecrübesi olan bir güce karşı başarılı olamayacağınız kanıtlanmış oldu. Taşıma suyla değirmen dönmüyor.

ABD, savaş sahasında elde edemediğini şimdi müzakere masasında almaya çalışıyor. Ancak İran, kendisine sunulan teslimiyet maddelerini reddederek kendi şartlarını dayatıyor. Savaşın tamamen bitirilmesi, tazminatların ödenmesi ve Hürmüz Boğazı’nda İran’ın statüsünün tanınması gibi net talepleri var. İran’ın stratejisi şu: “Güvenlik herkes için; eğer benim için güvenlik yoksa, bu güvensizlik herkesi kapsayacak bir krize dönüşür.” Bu tavır sadece enerjiyi değil, küresel gıda arzını da etkiliyor. İran, savaş-müzakere-ateşkes döngüsünü kırarak savaşı kökten bitirecek bir anlaşmanın peşinde.

İran milleti ve devletinin ABD-İsrail emperyalizmine karşı dik duruşu çok net. Siz de savaşın en sıcak anlarında 40 gün boyunca Tahran’daydınız. İran halkının bu saldırganlığa karşı tutumu sahada nasıldı?

İran halkı hala son derece kararlı ve dirençli. Tahran’da hava savunma sistemleri aktifken, SİHA ve jet saldırıları sürerken biz meydanlardaydık. Ofislerde veya sığınaklarda değil, halkın arasındaydık. İranlılar gündüz günlük hayatlarına devam ederken, akşamları meydanlarda dev mitingler düzenliyorlar. Halkın bu duruşu hem siyasi yönetimin kararlılığını besliyor hem de cephedeki askere muazzam bir moral motivasyon sağlıyor.

En çarpıcı olanı, bombaların hemen yanı başlarına düşmesine rağmen kimsenin paniklememesiydi. İnsanlar kaçmak yerine yumruklarını havaya kaldırarak emperyalizme karşı sloganlar atıyor. Meydanlara kefen giyerek, ailece, kundaktaki bebekten tekerlekli sandalyedeki yaşlıya kadar her kesimden insan geliyor. “Şehit olmaya hazırız” şiarıyla hareket ediyorlar. Batı’nın beklediği o turuncu devrim veya sokak kalkışması asla gerçekleşmedi; aksine ordu, polis ve halk tam bir kenetlenme içinde. Hatta yönetime muhalif olan kesimler bile söz konusu vatan savunması olduğunda tüm eleştirilerini bir kenara bırakıp göğüslerini siper ettiler. Bir diğer önemli detay ise göç hareketidir: Savaş sürerken 700 bin İranlı yurt dışından ülkesine geri döndü. Sloganları ise tek cümleyle her şeyi özetliyor: “Toprak yeriz, toprak vermeyiz.”

İranlıların meydanları boş bırakmadığını, gece gündüz nöbet tuttuğunu biliyoruz. Sizin bu süreçte dikkatinizi çeken, sizi en çok etkileyen özel bir ayrıntı oldu mu?

Beni en çok etkileyen, halkın savaşın ilk anından itibaren başlattığı o muazzam seferberlik ruhuydu. Güvenlik güçleri 7/24 görev yaparken, halk karşılıksız bir şekilde onların tüm ihtiyaçlarını karşıladı. Mahalle aralarına, meydanlara çadırlar kuruldu; halkın bağışlarıyla dev kazanlarda çorbalar kaynatıldı. Hurma, peynir ve ekmekten oluşan dürümler hazırlanarak hem meydandaki halka hem de nöbetteki askerlere dağıtıldı. Bu hızlı organize olma ve yardımlaşma yeteneği aslında İran İslam Cumhuriyeti’nin köklü bir geleneği. Halkın bu denli hızlı bir şekilde seferberlik moduna geçmesi sahadaki en çarpıcı gerçekti.

Mehr haber